Tuesday, September 28, 2004

Snillingur

Rakst á heimasíðu
  • Ami Vitale
  • á Netinu en fram til þessa vissi ég ekki hver þessi snillingur var. Ami er blaðaljósmyndari og tekur stórkostlegar myndir um víða veröld. Endilega kíkið á síðuna hennar en myndir hennar láta engan ósnortinn, hvort sem fólk hefur áhuga á ljósmyndun eða ekki.

    Wednesday, September 15, 2004

    Deginum bjargað

    Rétt í þessu kom guðdómlega fallegur Norsari, hávaxinn dökkhærður og með gul/græn augu inn á skrifstofuna. Ég svaraði fyrirspurn hans, og ímyndaði mér okkur tvö í norskum ullarpeysum, sitjandi saman á ísbjarnarskinni við arineld í norskum fjallakofa. Hef aldrei á ævinni séð eins undarleg og sérstök augu, örugglega svona augu sem skipta um lit. Ég fór fram og náði í bæklinga handa honum og sá módelkærustuna hans sem beið eftir honum. Möguleikarnir á að við myndum enda tvö í ullarpeysufaðmlögum fjöruðu því ansi snöggt út í bláinn. Vonandi hitti ég eineggja tvíbura hans í Ástralíu, ég myndi sætta mig við hann.


    Hejsa

    Friday, September 10, 2004

    Legið undir feldi

    Síðan ég táði mig síðast þá hefur æði margt gerst, þrátt fyrir fyrri fullyrðingar um atburðaleysi í einkalífi, ég ætla þó ekki að fara nánar út í þau mál á þessum vettvangi ;)Ég flutti úr íbúðinni á Eggertsgötunni um mánaðarmótin og það verður að segjast að ég kem sjálfri mér alltaf á óvart í hvert skipti sem ég flyt, þ.e.a.s hversu mikið drasl hefur náð að hlaðast upp frá síðustu flutningum. Ég var síðan svo helv. útsjónarsöm að selja næsta innflytjanda rúmið mitt á 5000 kall, en hún fékk gardínur, bastkörfu, tvær íslenskar símaskrár en karfan og símaskrárnar gegna reyndar mikilvægu hlutverki sem rúmfótur en tvíeykið leysi þykkar mannfræðidoðranta af hólmi.
    Ég er semsagt flutt inn til Daggar og við höfum gert með okkur einkar góðan leigusamning, en húsleiga verður borguð í formi matvæla og rauðvíns. Það er skemmst frá því að segja að ég held að nú þegar sé ég búin að borga 2/3 af mánuðinum, enda rauðvínið gott fyrir hjartað.
    Á morgun fer ég svo í réttarferð með úllunum, en 110 stóreygðir útlendingar og 4 fylgfiskar munu tæta af stað og fara í réttir í uppsveitum Suðurlands. Það verður eflaust áhugaverð ferð enda ekki á hverjum degi sem maður sér útlendinga reyna að draga hina Íslensku sauðkind svotil beint í sláturhúsið. Það verður eflaust rigning svo ég mun sjá nokkra lotur af leðjuslag. Ekki skemmir fyrir að mentor minn í sænskri menningarfræðslu lætur eflaust sjá sig, enda alltaf til smá action.
    Nóg um það. Á þriðjudaginn eru nákvæmlega 4 vikur þangað við Gunsa Gella leggjum land undir fót. Tilhlökkunin er að færast yfir okkur hægt og rólega, en satt best að segja er þetta enn frekar óraunverulegt (þrátt fyrir borgaða farmiða, plágusprautur, tryggingarbleðla, etc.) enda er mig búið að dreyma um Ástralíuför síðan ég vann að verkefni um Ástralíu í 9.bekk í Nesjaskóla. Merkilegt nokk, þá var það líklega eitt af fáum verkefnum í grunnskóla sem ég vann að einskærum áhuga.
    Og þá er það spurning dagsins. Í hverju eru gellur klæddar í réttum? Allar hugmyndir vel þegnar, ég á engan gellulegan útivistarfatnað, svo ég tali nú ekki um joggingbuxur. Þeim henti ég úr fataskápnum hjá mér þegar rassinn á mér fór að stækka.
    Hejdo!